kalbim çok boş şimdi
biraz sen varsın biraz da kırıklardan sızanların
eldeyse hiç ve belki
kendimden eksilenler
seni sevmeye bile hakkım kalmazken
önümden her geçtiğinde içimde ezilen bir parça
her sabah kalktığımda yoluma bakmamı söyleyen sesler kulağımda ama
kulaklarımda sesin çınlıyor: gülmek sana çok yakışıyor
lekenen sokaklarda yürürken her sabah
ve sarhoş akşamlar senden değil de yabancı bedenlerden eve dönerken
gözlerimin önünde beliriyor beraber söndürdüğümüz sokak lambaları
biraz özlem kokuyor içimi acıtıyor
geceleri yıldızları arıyorum gökte
sense onları bulmuştun yüzümde
