elini korkak alıştırma
bedenim çırılçıplak ortada
sana boyun eğmiş dizlerim
sakın bana acıma

now I shall pay for the price

of your sanity

with the loss of mine

in a pitch black night

now I shall pay for my love

lonely and longing

it looks a bit bluer now 

in the bright daylight

now I shall pay for your sins

with a sacrifice

it's my heart terrorized

by your hollow eyes

the pretty boy,
the broken boy,
the first boy,
to kiss me.

the ugly boy,
the angry boy
the last boy,
to fool me.

delirmenin köşesinde sek sek

koş bak balonun ipini kaçırdın elinden
ne kadar yukarı zıplarsan zıpla boşa
gökyüzüne doğru süzülürken o,
sen üstüne boşalan yağmura boyun eğeceksin
yıldırım çaksa belki
yanık plastik kokusu
ve maviden dönme bir avuç kül
dinle bak mağaradan yankılanan çığlıkları
isminizi duvarlardan siliyorlar

küçüğüm

yavaşça siliniyorsun hatırlarımdan
bir ucundan yakalayayım derken yorganın
her sabah kendimi yerde yatarken buluyorum
çıplak...

yağmurlar ayak izlerimizi temizliyor sokaklardan
ne kadar koşsam da şemsiyemle yetişemiyorum
zamana karşı bu savaşta yeniliyorum
bitkinim...

eğer sesimi duyarsan bir gün diye

yazıyorum
mavi gözlü küçük kızın yaşları dinsin diye
hayal kuruyorum
umudum korkularımdan daha dişli

vazgeç
-e
-miyorum

pembe yalanlar serpiştirdim sütüme

inandıklarım ve avunduklarım
bir kuş şakıması gibi indi yağmur birden başımdan aşağı
kara bulutlara tutmaya çalıştığım fenerin pili mi bitiyor
oysa ben hazır değildim yalnızlığa
gözlerime inen perdenin aralanması için fazla çocuğum belki
biraz yaralı
biraz fazla umutluyum sanki
hayatın okkalı tokadını kaç kez yersem yiyeyim
ben bir sokak kedisiyim
iştahlı ve doyumsuz
biraz düşkün
biraz fazla yalnız
belki çok aşığım ya da yalancıyım
kendi kalbime hissizce
ninniler söylüyorum başka diyarlardan gelme
burada manası olmayan sözlerle
pembe bir masal anlatıyorum her gece

papatya fallarında hile yapıyorum evet
oysa her seferinde sevmiyor çıkıyor

gurur ve dikenlerimizin kölesiyiz

-neden hiçbir şey söylemeden gittin
-öyle
-bu bir cevap değil
-ya sen neden merak ediyorsun
-çünkü,
çünkü çok incindim
-seni incitmek istememiştim
-o zaman neden incittin
-incinebileceğini düşünmedim
incinmek için değer vermek gerekir

ben sana aşık olmuştum halbuki

soruma cevap vermedin
-korktum
-neyden korktun
-incinmekten

hoşçakal

bu sabah uyandığımda sessizlik çok ağır geldi
rüyalarımda gözlerin beni terk edemedi

çok basitti
böyle bitmemeliydi

bir adım attım içimde, sanırım biraz kırgındım
elimdeki boş şişeyi salladım, sanki ağladın

ne güzel şey seni sevememek

kalbim çok boş şimdi

biraz sen varsın biraz da kırıklardan sızanların

eldeyse hiç ve belki

kendimden eksilenler

seni sevmeye bile hakkım kalmazken

önümden her geçtiğinde içimde ezilen bir parça

her sabah kalktığımda yoluma bakmamı söyleyen sesler kulağımda ama

kulaklarımda sesin çınlıyor: gülmek sana çok yakışıyor

lekenen sokaklarda yürürken her sabah

ve sarhoş akşamlar senden değil de yabancı bedenlerden eve dönerken

gözlerimin önünde beliriyor beraber söndürdüğümüz sokak lambaları

biraz özlem kokuyor içimi acıtıyor

geceleri yıldızları arıyorum gökte

sense onları bulmuştun yüzümde

gözlerimi açtığımda mevsimlerden bahardı

oysa kalbim

hala çözülmemiş

ellerimi ellerinde ısıttığım şubat ayazı
ansızın gidişinden bile ıssızdı