saat gece yarım ve aklımda sen
milanonun sokakları noel ağacı gibiyken
ben mutfakta bir mum yaktım
saat gece yarım ve aklımda sen
istanbulun sokakları karanlığa gömülmüşken
sen odanda bir ışık yaktın
her gece yarısı sana çıktım ayaklarım çıplak
paketteki son sigaraya
ve iki yalniz çocuğa baktım
çünkü açtığım her kapı
önce kar beyazdı
sonra yere kan damladı
çünkü açtığım her kapı
güneşli bir günün köşesi
gölgedeki soğuk rüzgar esintisi
gölgedeki soğuk rüzgar esintisi
No comments:
Post a Comment