yalnızlığa sövüyorum bu gece
yatağımda benimle yatan cesetlerle
tükenmişliğimi içiyorum ve senelere
un ufak oldu kalbim ellerinizde
yıkılmadım da ayaktayım bu gece
yaslanmışım yine sokağın köşesine
tanımadığım kollar bedenimde ve
sessizce son nefesimi veriyorum
kara kapkara gece
bu sondur belki de ve
neyin sonu o belli değilse
sana, bana ve yarınlara içelim
salute
No comments:
Post a Comment