söyleyemediklerim

boğazımı düğümleyendi gururum
hazmedeğimdendi donukluğum
gözlerimde yalandı bir parıltı
ağlayamadığım yaşlarımdı unuttuğum

utancımdandı doğrulttuğum namlu
ona değildi kendimi vurdum
söyleyemediklerimdendi kadehi doldurdum
içtikçe açılırdım da karaya oturdum

ismindi yeminle içime gömdüm
ansızın yerde bir halka küpe gördüm
bilmem nedendi şaşkınlığım
meğerse son umudumu avuturdum