ağustos güneşiydi umudumu bağladığım son direk

tuzlu deniz ruhu ve ege rüzgalarını bastım kalbimin iltahabına

oysa haziran yağmurları getirdi seni bana

yanımdan öyle yabancı gibi süzülüp gitmek üzere

belkisi yok

dilimi konuşsaydın belki
gözlerimdeki kışın ötesinde
ikiz kuleler gibi yıkılmış kızlığımı
senin ikliminle erittiğimi anlatırdım.

dilimi konuşsaydın belki
artık şiir yazmadığımı kahkahamdan değil
ama iki kelimeyi bir araya getiremez bir korkağın
satır aralarından okurdun.

dilimi konuşsaydın belki
yorulan ben değil de sen
ellerimi ceplerime değil ama
senin avuçlarına sokardım.

dilimi konuşsaydın belki
belkisi yok
yine de giderdin sanırım
herkesin gittiği gibi.

konuşmaz oldun kalbim, affet

göz göre göreydi
ama belki bir gün
yorulursun diye umut etmiştim

- I am scared that I will hurt you

+ You can't hurt me, it's not that easy

you looked at me, knew I was lying. 

you were gazing into my eyes and I knew

that you could see that I had already handed over my heart 

to you

blindly

i knew i had to stay strong

not for me, but for you

i knew,

i would have to pick you up when you fell

not in love

but hard into the dark

and had broken my heart

i was a meadow of daisies

and you were the snake crawling on the ground

listening to me singing

the song of

loves me or loves me not

but in the dim light

you were naked and so was i,

and i swore to you

that i would be your knight 

and that i would never cry

the price you had to pay
to make me whole
was leaving you to hallow inside

and i wasn't as selfish as you

cause if i were you

i would never dare
to play the game of love.

elini korkak alıştırma
bedenim çırılçıplak ortada
sana boyun eğmiş dizlerim
sakın bana acıma

now I shall pay for the price

of your sanity

with the loss of mine

in a pitch black night

now I shall pay for my love

lonely and longing

it looks a bit bluer now 

in the bright daylight

now I shall pay for your sins

with a sacrifice

it's my heart terrorized

by your hollow eyes

the pretty boy,
the broken boy,
the first boy,
to kiss me.

the ugly boy,
the angry boy
the last boy,
to fool me.

delirmenin köşesinde sek sek

koş bak balonun ipini kaçırdın elinden
ne kadar yukarı zıplarsan zıpla boşa
gökyüzüne doğru süzülürken o,
sen üstüne boşalan yağmura boyun eğeceksin
yıldırım çaksa belki
yanık plastik kokusu
ve maviden dönme bir avuç kül
dinle bak mağaradan yankılanan çığlıkları
isminizi duvarlardan siliyorlar

küçüğüm

yavaşça siliniyorsun hatırlarımdan
bir ucundan yakalayayım derken yorganın
her sabah kendimi yerde yatarken buluyorum
çıplak...

yağmurlar ayak izlerimizi temizliyor sokaklardan
ne kadar koşsam da şemsiyemle yetişemiyorum
zamana karşı bu savaşta yeniliyorum
bitkinim...

eğer sesimi duyarsan bir gün diye

yazıyorum
mavi gözlü küçük kızın yaşları dinsin diye
hayal kuruyorum
umudum korkularımdan daha dişli

vazgeç
-e
-miyorum

pembe yalanlar serpiştirdim sütüme

inandıklarım ve avunduklarım
bir kuş şakıması gibi indi yağmur birden başımdan aşağı
kara bulutlara tutmaya çalıştığım fenerin pili mi bitiyor
oysa ben hazır değildim yalnızlığa
gözlerime inen perdenin aralanması için fazla çocuğum belki
biraz yaralı
biraz fazla umutluyum sanki
hayatın okkalı tokadını kaç kez yersem yiyeyim
ben bir sokak kedisiyim
iştahlı ve doyumsuz
biraz düşkün
biraz fazla yalnız
belki çok aşığım ya da yalancıyım
kendi kalbime hissizce
ninniler söylüyorum başka diyarlardan gelme
burada manası olmayan sözlerle
pembe bir masal anlatıyorum her gece

papatya fallarında hile yapıyorum evet
oysa her seferinde sevmiyor çıkıyor