gurur ve dikenlerimizin kölesiyiz

-neden hiçbir şey söylemeden gittin
-öyle
-bu bir cevap değil
-ya sen neden merak ediyorsun
-çünkü,
çünkü çok incindim
-seni incitmek istememiştim
-o zaman neden incittin
-incinebileceğini düşünmedim
incinmek için değer vermek gerekir

ben sana aşık olmuştum halbuki

soruma cevap vermedin
-korktum
-neyden korktun
-incinmekten

hoşçakal

bu sabah uyandığımda sessizlik çok ağır geldi
rüyalarımda gözlerin beni terk edemedi

çok basitti
böyle bitmemeliydi

bir adım attım içimde, sanırım biraz kırgındım
elimdeki boş şişeyi salladım, sanki ağladın

ne güzel şey seni sevememek

kalbim çok boş şimdi

biraz sen varsın biraz da kırıklardan sızanların

eldeyse hiç ve belki

kendimden eksilenler

seni sevmeye bile hakkım kalmazken

önümden her geçtiğinde içimde ezilen bir parça

her sabah kalktığımda yoluma bakmamı söyleyen sesler kulağımda ama

kulaklarımda sesin çınlıyor: gülmek sana çok yakışıyor

lekenen sokaklarda yürürken her sabah

ve sarhoş akşamlar senden değil de yabancı bedenlerden eve dönerken

gözlerimin önünde beliriyor beraber söndürdüğümüz sokak lambaları

biraz özlem kokuyor içimi acıtıyor

geceleri yıldızları arıyorum gökte

sense onları bulmuştun yüzümde

gözlerimi açtığımda mevsimlerden bahardı

oysa kalbim

hala çözülmemiş

ellerimi ellerinde ısıttığım şubat ayazı
ansızın gidişinden bile ıssızdı

beni gör

(!)

yirmimde seni dilediğim kanallar 
onüçümde unuttuğum yaşlarla doluyor

kör bir bıçak var

sigara ardına sigara yakıyorsun

nefes al

sigara ardına sigara

kafamda uğultular var

dipsiz çukurlar ve

sağır eden sessizlik

evde yalnız başına bir kolu kesik

ardarda yanan sigaralar var

biraz eksik ve

hüzün kaplı odalar belirsiz

soğuk ayaklarım hissiz

karnıma batan bir bıçak var

biraz kör ve

sensin

şehirden geliyor sanırım

önümü göremez oldum şimdi ben

hatta şaraba bile küsmüşken

bin yıllık bir şarhoşluk halindeyim

şehirden geliyor sanırım

istanbulda 10 gün demişler

sormadan biletimi kesmişler

geldim de şimdi gidemiyorum

şehirden geliyor sanırım

gözlerim kurak çöl iklimi

böyle devam edemez dedi

ama buraların havası böyledir

şehirden geliyor sanırım

bir hüzün kaplamış boğazı

güneş hep bulutların arkasında bir kaçak

havası da insanına benziyorsa

şehirden geliyor sanırım

onüçtüm gözlerimi taksimde açtım

arka sokakların boş apartman katlarına

kaçak sigara ve beşli tekila

şehirden geliyorum sanırım

ondokuzumdan arıyorum -Alo?

gezide bir salkım soğüt eğilmiş başıma

akan yaşları söndürüyor sigaramı

şehri terk ediyorum sanırım

yirmimde dolmuşta tek kişik yer 

belimde fazladan santimler

sırtımda haraşo dikişler var

şehir beni terk etmiş sanırım (meğer!)

söyleyemediklerim

boğazımı düğümleyendi gururum
hazmedeğimdendi donukluğum
gözlerimde yalandı bir parıltı
ağlayamadığım yaşlarımdı unuttuğum

utancımdandı doğrulttuğum namlu
ona değildi kendimi vurdum
söyleyemediklerimdendi kadehi doldurdum
içtikçe açılırdım da karaya oturdum

ismindi yeminle içime gömdüm
ansızın yerde bir halka küpe gördüm
bilmem nedendi şaşkınlığım
meğerse son umudumu avuturdum

namlunun ucunda bir sarı var

benek benek lekeler çıktı boynumda

yanıp sönen sızılar var bağrımda

volta atıyorum koridorda ve 

koridor çöküyor bir anda 

ayaklarımın altında tanecikler

ben havada savruluyorum

tekrar annemin rahminde uyuyorum

beyaz kanatlarında kırmızı lekeler vardı

yalnızlığa sövüyorum bu gece

yatağımda benimle yatan cesetlerle 

tükenmişliğimi içiyorum ve senelere

un ufak oldu kalbim ellerinizde

yıkılmadım da ayaktayım bu gece

yaslanmışım yine sokağın köşesine

tanımadığım kollar bedenimde ve

sessizce son nefesimi veriyorum

kara kapkara gece

bu sondur belki de ve 

neyin sonu o belli değilse

sana, bana ve yarınlara içelim

salute

üşürsen yorganı çekersin

sana yakınlaşıyorum sustukça
karaltıların arasında
başka bedenleri tanıdıkça
sana benziyorum

dudaklarımdaki lekeler
her gece sahip değiştirken
tek sabitim rüyalarım
biraz soğuk ve terliler

varsın kanadımı kırsaydın da
biraz daha kalsaydım ya limanında!